ستاره های سربی فانوسکای خاموش

من و هجوم گریه از یاد تو فراموش

تو بال و پر گرفتی زچیدن ستاره

دادی من و به خاک این غربت دوباره

دقیقه های بی تو پرنده های خستن

آینه های خالی دروازه های بستن

اگه نرفته بودی جاده پر از ترانه

کوچه پر از غزل بود به سوی تو روانه

اگه نرفته بودی گریه من و نمی برد

پرنده پر نمی سوخت آینه چین نمی خورد

اگه نرفته بودی و اگه نرفته بودی

شبانه های بی تو یعنی حضور گریه

با من نبودن تو یعنی وفور گریه

ازتو به آینه گفتم از تو به شب رسیدم

نوشتمت رو گلبرگ تو رو نفس کشیدم

از رفتن تو گفتم ستاره در به در شد

شبنم به گریه افتاد پروانه شعله ورشد